Staat er een tijd op rouwverwerking?

Staat er een tijd op rouwverwerking?


De fabel dat rouwverwerking ongeveer 1 jaar duurt.

Als het echt zo simpel was dan ga jij en ik toch wel een ander beeld hebben van rouwverwerking. Maar dat is het klassieke verhaaltje dat vertelt wordt. Het klopt niet! De meeste mensen doorlopen zelfs niet de fasen die Elisabeth Kübler-Ross ontdekt heeft.

Elisabeth heeft daar echt goed aan gedaan want zo kunnen klassieke geschoolden zien dat hun hulpzoeker toch vast loopt op één van de door haar benoemde fases. Die fases lopen niet in een volgorde. Wat zijn ze:

Ontkenning

  1. Afweermechanisme
    Ontkenning is een algemeen afweermechanisme. In deze fase beschermt de persoon zich door de waarheid geheel af te wijzen. Dit gedrag geeft iemand de gelegenheid om de waarheid gedoseerd tot zich te laten komen. Aan het einde van deze fase gaat de persoon op zoek naar de feiten, de waarheid, de schuldige. Niet te vergelijken met de ontkenningsvorm bij manipulatie!
  2. Protest (of boosheid)
    De persoon protesteert tegen de verdrietige ervaring en heeft hierbij veel woede. Men kan gaan huilen en schreeuwen. Men kan soms flink vloeken. Vaak richt de woede zich ook (ten onrechte) tegen de brenger van het nieuws; degene die of het communicatiemiddel dat het slechte nieuws heeft gebracht, zoals de telefoon, de tv, de scheidsrechter, de portier, de politieagent, de rechter, de ex, de arts, enzovoort. Hierbij komen gedachten naar boven als: "Waarom ik?", "waarom nu?", "zoveel", "dit is discriminatie". Ook gedachten van wraak. Soms probeert men de schuld ook iemand in de schoenen te schuiven; dit kunnen medewerkers zijn of adviseurs, teamgenoten (bij een verloren wedstrijd), collega's (bij ontslag), of ingehuurde professionals zoals trainers, voogden, fysiotherapeuten, verpleegkundigen, artsen, advocaten, maar ook familie. Men heeft niet goed gehandeld of ze hadden dingen anders moeten doen. Het is een gezond psychologisch verdedigingsmiddel om de schuld buiten zichzelf te zoeken. Door zich druk te maken over de schuldvraag ontwijkt men ook het gevoel van verlies en verdriet. Deze fase is voor de onschuldigen soms moeilijk te begrijpen en soms laat men zich ook de schuld in de schoenen schuiven en gaat men zich schuldig voelen. Soms wordt er slachtofferhulp geboden. 
  3. Onderhandelen en vechten
    Als de verliezer merkt dat protesteren en boosheid niet helpt kan men proberen het verlies te verwerken door zich doelen te stellen of beloften te doen. Dit kan vele vormen aannemen, bijvoorbeeld de eigen dood uit te stellen tot een kleinkind is geboren. Een marathon gaan lopen, of een motorfiets kopen. Ook kan men naar de rechter stappen bij een echtscheiding of ontslag. Of men kan het recht in eigen hand nemen en een tegenaanval organiseren. Mensen kunnen de wens ervaren een (ex-)geliefde te gaan stalken.
  4. Depressie
    Als het verdriet niet langer te ontkennen is en protesten, onderhandelingen, tegenaanvallen, etc. niet geholpen hebben, treedt vaak depressie op. De persoon voelt zich machteloos en sluit zich vaak af voor contact of gedraagt zich teruggetrokken. De persoon sluit zich ook af voor communicatie, bijvoorbeeld door weg te lopen, de telefoon er op te gooien, zich ziek te melden, in een donker hoekje te gaan zitten en/of drugs tot zich te nemen zoals alcohol, pijnstillers, kalmeringsmiddelen en slaapmiddelen. 
  5. Aanvaarding
    Na verloop van tijd ziet de persoon in dat de waarheid niet te bestrijden is en accepteert hij het verdriet. Iemand met een terminale ziekte kan in deze fase bijvoorbeeld met een zekere rust afscheid nemen en iemand die een geliefde heeft verloren, kan weer proberen nieuwe contacten te leggen en plannen te maken voor een leven zonder de geliefde. Iemand die ontslagen is, kan weer een cv op internet zetten en iemand die een wedstrijd verloren heeft kan weer met de training beginnen. Sporters kunnen bijvoorbeeld een andere sport kiezen. Mensen die verhuisd zijn, kunnen hun nieuwe omgeving gaan verkennen. Mensen die een been hebben verloren, kunnen een rolstoel kopen. Mensen die niet meer zonder bril kunnen lezen, kunnen een leesbril kopen.





    Echt noteer ik hier duidelijk dat in deze beschrijving volgens Elisabeth het gaat op “toestaan”.

    Elisabeth heeft echt een goed werk gedaan hier in. En dankbaar kunnen we zijn dat ze dit aan de wereld getoond heeft zodat er vanuit de omgeving een erkenning komt. Want rouw hoort “betuigt” te worden of met andere woorden “erkent” te worden door de persoon zelf als door de omgeving.

    Waarom is het dan als mensen deze fase doorlopen hebben ze het gevoel blijven hebben van ‘waarom” nu toch? Dat is omdat Elisabeth aanvaarding als toestaan omschreven heeft en het stuk van het spirituele zijn dat bij een rouwverwerking hoort niet gezien, erkent of gevonden heeft.

    De volgende fases zijn namelijk niet te doorlopen met de mind, maar zitten op een diep, hoog, non-rationeel bewustzijnsniveau. Wat zijn ze:

  6.  Aanvaarden 
  7.  Loslaten 
  8.  Vergeven
  9.  Spirituele of hogere betekenis dat het brengt in het leven van degene die achterblijft op aarde (dit is geen betekenis geven volgens een invulling van een godsdienst).

Geen van deze laatste 4 fases kan ik rationeel uitleggen, wel tonen en in begeleiden. Ze vragen dat je de weg van ontwaking opent, geen analyse, geen rationeel begrijpen, geen blijvende vraag “waarom”.

Geen van deze laatste 4 kan je aanleren met analyserende vragen of het gaat niet helpen dat iemand je empathisch naar je luistert. Het hogere bewustzijn van je ziel als het universum begeleiden hier in. Nu loop je het risico om je terug te trekken om in je eentje dit laatste stuk proces aan te gaan. Zo werkt het ook niet. Dat is nu net de valkuil die hier in zit omdat je dit leest als benaderd met de mind.

Veel mensen zitten vaak vast op 1, 2.3.4 of 5 en herstarten het rouwverwerkingsproces. Juist omdat ze niet iemand naast zich hebben die stap 1 tot en met 9 volledig doorleeft, heeft om hen bij te staan als weg te wijzen. Zie je, rouwen doe je niet alleen, in je eentje, door je terug te trekken.

Het zijn net de punten waar men in vastloopt waardoor een “rouwverwerkingsproces” veel langer duurt dan een jaar. Dat kan niet geforceerd worden, maar je kan wel contact opnemen als je laten begeleiden door iemand die stappen 1 tot en met 9 bij je staat.

Een bijkomende factor is dat wanneer iemand de rouw bewust kiest om niet te doen omdat deze persoon vind dat het

  •   te pijnlijk is, 
  • tijdrovend, 
  • angst er voor heeft
  •   weerstand tegen voelen

 men het rouwverwerkingsproces eigenlijk zwaarder maakt met nog meer negatieve neveneffecten op korte als lange termijn voor relaties als het lichaam. Dus dit kan er voor zorgen dat iemand zelfs tot 30 jaar na datum pas zijn rouw doet. Maar dat het rouwverwerkingsproces verschillende jaren inneemt. 

Hoe zou het zijn mocht jij hier ruimte in laten?

Hogerbewustzijn? Rouwen en het hogere?

Voor velen onder jullie is dit nog een stap te ver in je proces als kan het zweverig klinken Je hoeft je er pas mee bezig te houden op het moment dat je de rest van je stappen door bent. En we starten altijd van een begin in de academie.

Heb je een vraag over dit artikel? Wens je uw beleving mee te delen? >> laat het weten via “Comments”. Typ je tekst in plus klik op “enter” en dan hoor je te kiezen of je inlogt via je facebook of je google account.

 Warme groetjes

 ©Wendy Saraj 

PS als je iets uit deze tekst wil gebruiken, dat mag enkel op voorwaarde dat je het stuk tekst overneemt, tussen “” zet met de verwijzing er naast naar deze website: www.mertenswendy.com

>> Wat is trauma? Wat is de impact van trauma?

Jij wil helen en je blijft kijken naar wat de ander doet.

Elke keer dat je de ander analyseert, geef je jezelf een excuus om niet naar jezelf te kijken. En elke keer betaal jij de prijs: een nieuwe relatie die je kapotmaakt, een vriendschap die je leegzuigt, een collega die over je heen walst. Niet de ander brengt je telkens opnieuw in die situatie. Dat doe jij, via de aantrekkingskoorden die in jou actief zijn en die je niet ziet. Daar zwijgt iedereen over: de boeken over narcisme, de praatgroepen, de therapie waar je je verhaal opnieuw vertelt. Je heling start pas wanneer je die koorden leert zien en doorbreken, en de enige plek waar dat werk gebeurt, is "De Liefdesreset".

Ik wil mijn aantrekkingskoorden zien – €399 of 10 afbetalingen van €40

Hoe herken je een toxische of narcistische relatie?

Ik leg het woord "toxisch " uit in volgend artikel: https://www.wendymertensrelaties.be/nl/wat-betekent--toxisch--

Helpen grenzen tegenover een narcist of een toxisch persoon?

Nee, Ik leg het zo meer uit.

Zodra je doorhebt dat iemand toxisch gedrag vertoont, is de absolute basisregel: geen voeding geven, op geen enkele manier. Veel mensen denken ten onrechte: "Als ik er dus niet meer tegen praat, dan is het opgelost." Maar je gaat veel meer moeten doen dan dat, en dat is iets wat nergens wordt geleerd.

Veel therapeuten en coaches vertellen vandaag de dag letterlijk: "Stel maar wat grenzen, praat er niet tegen, ga zero contact en het is opgelost." Maar dat is absoluut niet waar ("No, it is not"), want op die manier krijg je het niet opgelost en blijf je er last van hebben. Er is iets helemaal anders nodig dan grenzen stellen of simpelweg niet praten.

Normale grenzen werken uitsluitend bij mensen die zelfreflectie en empathie hebben. Bij iemand met narcistische trekken werkt een grens vaak averechts en falen grenzen volledig om de volgende redenen:

  • Het blijft een vorm van aandacht: Als je een grens stelt, zijn ze nog altijd te praten en ben je hen nog altijd aandacht aan het schenken.
  • Het wordt gezien als een spel: Ze zien een grens als een uitdaging of een spel dat ze moeten winnen.
  • Het triggert nieuw drama: Het is voor hen een bewijs dat je nog met ze bezig bent (wat op zichzelf al nieuwe "voeding" is) of het vormt een startpunt voor slachtoffergedrag, gaslighting of een nieuwe ruzie.
  • De bizarre interne denkkronkels: Deze types nemen álles wat jij doet persoonlijk en maken er direct een eigen verhaal van. Stel dat je hen als familielid op straat tegenkomt, je spreekt er niet tegen en je hebt geen contact. Dan maken zij daar direct een verdraaide conclusie van, zoals: "Goh, die heeft mij vies bekeken, ah, dus hetgeen wat ik doe dat werkt, en ik moet dat voort blijven doen."

    Zelfs als jij met helemaal niks bezig bent richting hen, bezitten zij zulke rare kronkels en een zo zeldzame manier van denken, dat ze in jouw absolute afwezigheid of stilte alsnog iets zien wat met hen te maken heeft. Het idee dat het effect heeft ('dat het merkt') is voor hen de reden om het destructieve gedrag juist voort te blijven zetten.

Wat zijn aantrekkingskoorden?

Om je al op weg te helpen leg ik "aantrekkingskoorden" in het algemeen zo wat uit in volgend artikel: https://www.wendymertensrelaties.be/nl/wat-is-een-aantrekkingskoord-

Er zijn 10 soorten en die leer je heel duidelijk kennen en wat er mee te doen in "De liefdesreset":

Waar start je best als je wil helen van trauma of een toxische relatie?

De liefdesreset is de plek to be. https://shop.mertenswendy.be/item/de-liefdesreset/

In De Liefdesreset ga je verder dan alles wat je al weet over narcisme, grenzen en rode vlaggen. Elke week krijg je een video en een doorlopende opdracht waarmee je jouw eigen aantrekkingskoorden zichtbaar maakt, de onbewuste patronen die bepalen wie je toelaat en in welke dynamieken je telkens opnieuw terechtkomt. Geen eindeloze analyses van de ander, wel heling in jezelf, zodat je gezonde relaties aangaat en ze ook behoudt. Je krijgt levenslange toegang tot de community en alle huidige en toekomstige content.

Relaties en trauma

Wendy Mertens is relatiebegeleider en begeleidt al 14 jaar officieel mensen bij de heling van trauma, (complexe) PTSS en narcistisch misbruik. Daarnaast heeft ze meer dan 20 jaar levenservaring met relaties en trauma. Ze is erkend ervaringsdeskundige in narcistisch misbruik en trauma en doorliep zelf de volledige heling ervan. Ze behaalde in 2011 een bachelor in de systeempsychologische richting, met specialisaties in de begeleiding van kinderen, tieners en volwassenen met of zonder handicap en in bemiddeling. Ze volgde aanvullende opleidingen in psychopathologie, criminologie, forensische psychologie en traumatologie en de impact van trauma op het lichaam. Haar werk steunt op de dynamische, gedrags-, systemische, cognitieve en humanistische psychologie, neurowetenschap en fysiologie, aangevuld met schaduwwerk en egowerk. In haar begeleiding staan de noden, grenzen, innerlijke conflicten, haar werk met aantrekkingskoorden, het verschil tussen communicatie met toxische en met gezonde mensen en het doorbreken van relatiepatronen centraal. Daarnaast heeft ze ervaring in jobbegeleiding, teambegeleiding en coördinatie en team- en timemanagement.

Terug